Friday, May 2, 2008

ပုိက္ဆံ ေခ်းမိရာမွ အသက္အႏၱရယ္ၾကံဳခဲ့ ရတဲ့အျဖစ္


နန္႔ခဲ ေက်းရြာမွာ ကြၽန္ေတာ္ ေရလုပ္ငန္း အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနတာ တစ္ႏွစ္ခန္႔ရွိေနပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ အစဥ္ေျပစြာ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနထုိင္ႏုိ္င္တယ္။ က်ဳံေဖာ္ကေလွေတြ ေရာက္လာတယ္ ငါးဆရာနဲ႔ စကားမ်ား ၾကၿပီး ေလွသားတစ္ခ်ဳိ ့ကုိငါးဆရာမွ ေသနတ္နဲ႔ခ်ိန္ထားတဲ့ အတြက္ ေၾကာက္ၿပီး ေလွက်န္ခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ ဆီကုိ (ကုိေဇာ္+ကုလားေလးဆုိသူတုိ႔) လာေရာက္အကူအညီေတာင္းၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ရခုိင္ သားျခင္း ဆုိတဲ့ အသိနဲ႔ကူညီေပးခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အခန္းကုိေခၚေဆာင္လာခဲ့ၿပီး ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ တစ္ခန္းထဲေန ႏုိင္ႏုိင္မုိး ေခၚ ငက်ာ နဲ႔ က ရခုိင္(မာန္ေအာင္) မွာ ေက်ာင္းေနဘက္ေတြ ျဖစ္ၾကေတာ့ပုိအစဥ္ေျပသြားတယ္။ နန္ယြန္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့(ကုိေဇာ္) မယားကုိ ေခၚျခင္တယ္ ဆုိ၍ ငက်ားနဲ႔ တုိင္ပင္၍ ေခၚ ခုိင္းလုိက္တယ္။ ပဲြစားနဲ႔သူ႔မိန္းမ ေရာက္လာတဲ့ အခိ်န္မွာ ပဲြစားခအျဖစ္ (၁၇၀၀) မနက္ျဖန္ေပးမည္ဟု ဆုိ၍ ကြၽန္ေတာ္ ထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္လ ျပည့္ခါနီး အခ်ိန္ထိ ႏုိင္ႏုိင္မုိး(ငက်ာ) ဘက္မွ မသိသလုိေနခဲ့၍ ျပန္ေတာင္းတဲ့အခါ စကားမ်ားၾကတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္ကုိ (ကုလားေလးအတြက္) ငက်ာမွ ေလွတစ္စင္းရွာခုိင္းတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ကုလားေလး နဲ႔ေတြ႔ၿပီး ရွာေပးရတာ အေၾကာင္းမဟုတ္ အထြက္ စားရိတ္ယူၿပီး ေျပးသြားရင္ ငါ့ဆီေယ႐ူ လုိက္လာလိမ့္မယ္။ အေၾကာင္းအရင္းကုိ ေျပာျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငက်ာက၀င္လာၿပီး ၾကားသြားတဲ့အတြက္ လူမႈေရးမရွိဘူး ဟုုုေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း လူမႈေရးမရွိတာမင္းလား ငါလားဟု အျပန္အလွန္ေျပာၾက တယ္။ လူမႈေရးမရွိ ဘူးဆုိရင္ မင္းသူငယ္ခ်င္းကုိ အခန္းကုိေခၚလာစရာ လည္းမလုိဘူး။ မင္းသူငယ္ခ်င္းမိန္းမ ကုိလည္း ငါပဲြစားခ ထုတ္ေပးစရာမလုိဘူးဟု ျပန္လွန္ေျပာဆုိၿပီး။ အသိရွိတဲ့ ၀က္ျခံကုိ သြားအိပ္လုိက္တယ္။
ငက်ာရဲ့ အစ္ကုိ ခ်ာလီက ၀က္ျခံကုိ ျမင့္ျမင့္ေရာက္လားဆုိၿပီးလာေမးတယ္။ ႐ုိး႐ုိးသားသား ထင္ၿပီးမေရာက္လာဘူး ဟုျပန္ေျဖလုိက္တယ္။ မအိပ္ျခင္ေသးလုိ႔ ေမွာက္လ်က္ နဲ႔စာဖတ္ေနခ်ိန္မွာ ငက်ာနဲ႔ကုလားေလး ေရာက္လာၿပီး ဓားနဲ႔ေနာက္ေက်ာကုိ ထုိးတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္လွည့္အၾကည့္မွာ မ်က္ႏွာကုိ လက္သီးနဲ႔ ဆင့္ထုိးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အားစုိက္ၿပီး႐ႈန္းတယ္။ ကုလားေလးကေတာ့ ေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေန တယ္။ ႐ႈန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္္ၿပီး လြတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ထြက္ေျပးခဲ့ရတယ္။ လမ္းမွာ ရွမ္းအဖုိးၾကီး တစ္ေယာက္ ကဘာျဖစ္လာလည္း ေမးလုိ႔။ ဓားနဲ႔လုိက္ထုိးလုိ႔ေျပးလာေၾကာင္းေျပာျပတယ္။ ဗမာလားရွမ္းလား ေမးေတာ့ ဗမာလ႔ုိေျဖတဲ့အခါမွာ ရွမ္းရဲကုိ ဖုန္းဆက္ၿပီး ေခၚလုိက္တယ္။ ရဲေရာက္လာၿပီး ရန္ျဖစ္တဲ့ ၀က္ျခံကုိလုိက္လာခဲ့တယ္။ သူတုိ႔ ထြက္ေျပးသြားလုိ႔ ၀က္ျခံမွာ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က်န္ခဲ့တဲ့ ပုိက္ဆံရယ္ ဖုန္းရယ္ ယူၿပီးေျပးသြားတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ညတြင္းျခင္းပဲ ရဲက ေဆး႐ုံကားေခၚၿပီး ေဆး႐ုံုကုိ ပုိ႔ေပးခဲ့တယ္။ ေဆး႐ုံမွာ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ရက္ေလာက္ ၾကာခဲ့တယ္။ ေနာက္ေက်ာမွာ ႏွစ္ခ်က္နဲ႔ မ်က္ခုံး ႏွစ္ခုၾကားမွာ ေျခာက္ခ်က္၊ မ်က္လုံးေအာက္ ပါးျပင္မွာ တစ္ခ်က္ အားလုံး ၉ခ်က္ခ်ဳပ္ခဲ့ရတယ္။ ကံေကာင္းလုိ႔ လူမေသေပ မယ့္။ ဒဏ္ရာအမာရြတ္ အျဖစ္ မ်က္ႏွာမွာေကာ ႏွလုံးသားမွာပါက်န္ခဲ့တယ္။
ရခုိင္သားျခင္းဆုိၿပီးအကူအညီ ေပးလုိက္လုိ႔ ဒုကၡေရာက္သြားတဲ့ ရခုိင္သားေတြ အမ်ားၾကီး ထဲမွာ နန္႔ခဲက ၀တုတ္တစ္ေယာက္လည္းပါတယ္။

ရမ္းျဗဲသားေလး

ခ်င္းပ်ံ

(သူ႔အျဖစ္အပ်က္ေလးကုိ သူကုိယ္တုိင္ေရးေပးထားတာပါ)
(ဓာတ္ပုံမ်ားကုိေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ Southern Migrant ဆီကယူပါတယ္။)


4 Comentários:

Apprenticeship said...

feel really bad. What can I do???

ေဂ် said...
This comment has been removed by the author.
nyiyekhaung said...

ျဖစ္မွျဖစ္ရေလဗ်ာ

Republic said...

တကယ့္ အခက္အခဲ အေတြ႕အၾကံဳ အျဖစ္အပ်က္ေတြပါလားဗ်ာ၊
ဖတ္ရတာ စိတ္မေကာင္းဘူး ၊ ကိုယ္ခ်င္းလည္းစာပါတယ္ ၊

Post a Comment

ဒီေလာက္အားေပးၿပီးၿပီ

Better Tomorrow © Layout By Hugo Meira.

TOP